Sakrament małżeństwa
Pismo Święte zaczyna się od opisu stworzenia mężczyzny i kobiety na obraz i podobieństwo Boże , a kończy wizją „Godów Baranka” (Ap 19, 7. 9). Od początku do końca Pismo Święte mówi o małżeństwie i jego „misterium”, o jego ustanowieniu i znaczeniu, jakie nadał mu Bóg, o jego początku i celu, o różnych sposobach jego urzeczywistniania w ciągu historii zbawienia, o jego trudnościach wynikających z grzechu i jego odnowieniu „w Panu” (1 Kor 7, 39), w Nowym Przymierzu Chrystusa i Kościoła.
Miłość małżonków ze swej natury wymaga jedności i nierozerwalności ich osobowej wspólnoty, która obejmuje całe ich życie: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało” (Mt 19, 6). „Powołani są do ciągłego wzrostu w tej komunii przez codzienną wierność małżeńskiej obietnicy obopólnego całkowitego daru”. Ta wspólnota ludzka jest potwierdzona, oczyszczona i dopełniona przez jedność w Jezusie Chrystusie, udzieloną przez sakrament małżeństwa. Pogłębia się ona przez życie wspólną wiarą i przez wspólne przyjmowanie Eucharystii.
Miłość małżeńska ze swej natury wymaga od małżonków nienaruszalnej wierności. Wypływa to z wzajemnego daru, jaki składają sobie małżonkowie. Miłość chce być trwała; nie może być „tymczasowa”. „To głębokie zjednoczenie będące wzajemnym oddaniem się sobie dwóch osób, jak również dobro dzieci, wymaga pełnej wierności małżonków i nieprzerwanej jedności ich współżycia”.
„Z samej zaś natury swojej instytucja małżeńska oraz miłość małżeńska nastawione są na rodzenie i wychowywanie potomstwa, co stanowi jej jakoby szczytowe uwieńczenie”. Dzieci też są najcenniejszym darem małżeństwa i rodzicom przynoszą najwięcej dobra. Bóg sam to powiedział: „Nie jest dobrze człowiekowi być samemu” (Rdz 2,18) i „uczynił człowieka od początku jako mężczyznę i niewiastę” (Mt 19, 14), chcąc dać mu pewne specjalne uczestnictwo w swoim własnym dziele stwórczym, pobłogosławił mężczyźnie i kobiecie, mówiąc: „bądźcie płodni i rozmnażajcie się” (Rdz 1, 28). Dlatego prawdziwy szacunek dla miłości małżeńskiej i cały sens życia rodzinnego zmierzają do tego, żeby małżonkowie, nie zapoznając pozostałych celów małżeństwa, skłonni byli mężnie współdziałać z miłością Stwórcy i Zbawiciela, który przez nich wciąż powiększa i wzbogaca swoją rodzinę.
KKK 1602; 1644; 1646; 1652
Małżeńskie przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury do dobra małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
Z ważnego małżeństwa powstaje między małżonkami węzeł, z natury swej wieczysty i wyłączny. W małżeństwie chrześcijańskim małżonkowie zostają ponadto przez specjalny sakrament wzmocnieni i jakby konsekrowani do obowiązków swego stanu i godności.
KPK kan. 1055 §1; 1134
Zasady bezpośredniego przygotowania do sakramentu małżeństwa w naszej parafii:
- Rezerwacja terminu zawarcia sakramentu małżeństwa odbywa się w biurze parafialnym nie później niż 3 miesiąca przed datą ślubu.
- Parafia, w której można zawrzeć sakrament małżeństwa musi być parafią faktycznego zamieszkania jednego z narzeczonych (nie zameldowania czy chrztu świętego). W przypadku chęci zawarcia go w innej parafii, należy uzyskać pisemną zgodę księdza proboszcza miejsca zamieszkania jednego z narzeczonych.
- Pierwsze spotkanie z księdzem proboszczem należy ustalić osobiście i musi odbyć się ono nie później niż 3 miesiące przed datą ślubu.
- Zgodnie z postanowieniem Konkordatu, nie można błogosławić małżeństwa, które nie miałoby skutków cywilnych. Z tego powodu narzeczeni winni zgłosić się do Urzędu Stanu Cywilnego w miejscu zamieszkania jednego z narzeczonych celem uzyskania stosownych zaświadczeń o stanie wolnym.
- W przypadku, gdy jedno z narzeczonych nie posługuje się językiem polskim w stopniu komunikatywnym, para młoda winna zapewnić obecność tłumacza przysięgłego podczas liturgii małżeństwa.
- Świadkiem sakramentu małżeństwa może być każdy, kto ukończył 18 rok życia i nie ma ograniczonych praw publicznych w Polsce.
- Oprawę muzyczną zapewnia parafialny organista. Podczas liturgii wykonuje się śpiewy religijne (nie przeboje filmowe). Ewentualny udział innych osób śpiewających, grających na instrumentach bądź zespołów muzycznych należy uzgodnić z proboszczem.
- Fotograf i kamerzysta winni posiadać stosowne uprawnienia do wykonywania swych czynności podczas ceremonii liturgicznych. Pozwolenia takie wydaje Archidiecezja Poznańska.
- Małżeństwo jest w Kościele sakramentem, a zewnętrzna oprawa jego zawarcia stanowi element liturgii Kościoła rzymskokatolickiego. Z tego powodu należy uczynić wszystko, aby to właśnie czynne uczestnictwo stanowiło jego najistotniejszy wymiar.
- Aktywny udział w liturgii może wyrazić się poprzez przeczytanie czytania lub modlitwy powszechnej; śpiew psalmu responsoryjnego, przyniesienie obrączek lub darów ofiarnych do ołtarza (chleba, wina i wody) przez nowożeńców, świadków lub innych uczestników uroczystości.
- Narzeczeni powinni zadbać, by goście weselni nie zaśmiecali terenu wokół kościoła poprzez konfetti, sztuczne płatki róż czy ryż itp. W przeciwnym razie prosimy wyznaczyć osobę, która od razu posprząta te rzeczy.
Dokumenty wymagane do zawarcia sakramentu małżeństwa:
- dowody osobiste narzeczonych
- zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego konieczne do uznania cywilnych skutków sakramentalnego małżeństwa (tzw. ślub konkordatowy) lub akt zawarcia związku cywilnego
- świadectwo otrzymania sakramentów chrztu świętego i bierzmowania (wystawia parafia chrztu świętego nie wcześniej niż 6 miesięcy przed zgłoszeniem się do biura parafialnego)
- znajomość roku przystąpienia do I Komunii Świętej
- świadectwo ukończenia nauki religii w szkole (ostatnia klasa szkoły średniej)
- zaświadczenie ukończenia katechez przedmałżeńskich
- zaświadczenie ukończenia konsultacji w poradni dla narzeczonych
- dane świadków (imię i nazwisko, wiek, zawód/wykształcenie oraz adres zamieszkania)