„Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu, grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą”.

Skutki duchowe sakramentu pokuty są następujące:
– pojednanie z Bogiem, przez które penitent odzyskuje łaskę;
– pojednanie z Kościołem;
– darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne;
– darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu;
– pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa;
– wzrost sił duchowych do walki, jaką musi prowadzić chrześcijanin.

KKK 1422; 1496

W sakramencie pokuty, wierni wyznający uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyrażający za nie żal i mający postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tegoż szafarza otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie popełnionych i jednocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę.

Wierny, aby otrzymać zbawczy środek sakramentu pokuty, powinien być tak usposobiony, by odrzucając grzechy, które popełnił, i mając postanowienie poprawy nawracał się do Boga.

Wierny jest obowiązany wyznać co do liczby i rodzaju wszelkie grzechy ciężkie popełnione po chrzcie, a jeszcze przez władzę kluczy Kościoła bezpośrednio nie odpuszczone i nie wyznane w indywidualnej spowiedzi, które sobie przypomina po dokładnym rachunku sumienia.

Zaleca się wiernym, by wyznawali także grzechy powszednie.

KPK kan. 959; 987-998

Spowiadamy:

• 30 min przed Mszą świętą
• w czwartek od 20.00 – 21.00 w kościele parafialnym (podczas adoracji Najświętszego Sakramentu)
• w I piątek m-ca od godz. 16.45 w kościele parafialnym

5 warunków dobrej spowiedzi świętej:

1. Rachunek sumienia.
2. Żal za grzechy.
3. Mocne postanowienie poprawy.
4. Szczera spowiedź
5. Zadość uczynienie Panu Bogu i Bliźniemu.

Formuła spowiedzi

Penitent: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Kapłan: Na wieki wieków amen.

P.: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

K.: Amen.

P.: – Jestem uczniem klasy/studentem/mężem/itp.
– Ostatni raz u spowiedzi byłem (KIEDY)
– Zadaną pokutę odprawiłem (TAK czy NIE)
– Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami (WYMIENIAM GRZECHY CIĘŻKIE CO DO ILOŚCI ORAZ GRZECHY LEKKIE)
– Więcej grzechów nie pamiętam. Za wszystkie bardzo żałuję, postanawiam poprawę. Proszę o naukę, pokutę i rozgrzeszenie.

K.: Daje naukę oraz zadaje pokutę kończąc słowami: Udzielam rozgrzeszenia, proszę żałować za grzechy.

P.: Trzykrotnie uderza się w pierś wypowiadając w tym czasie trzykrotnie szeptem słowa: Boże, bądź miłościw duszy mojej.

K.: Wypowiada formułę rozgrzeszenia kończąc słowami:  (…) przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam Tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

P.: Wykonuje znak krzyża.

K.: Wysławiajmy Pana, bo jest dobry.

P.: Bo Jego Miłosierdzie trwa na wieki.

K.: Pan odpuścił Tobie grzechy, idź w pokoju.

P.: Bogu niech będą dzięki.